صدای بین طبقات ساختمان که از طرف کف وارد طبقات میشود
صدای که به واسطه دیوارهای مشترک بین واحدها ایجاد مزاحمت میکند
کنترل و جلوگیری هر صدا در هر پروژه, راه کاری متفاوت و مجزا دارد
فرض کنید در خانه نشستهاید. از واحد کناری صدای صحبت کردن چند نفر را میشنوید. چند دقیقه بعد تلویزیون روشن میشود و صدای آن هم به گوش میرسد. کمی بعد، از طبقه بالا صدای کشیده شدن یک صندلی روی زمین میآید و چند لحظه بعد چیزی روی کف میافتد.
همه اینها برای شما فقط یک چیز هستند:
صدا.
اما ساختمان با تمام این صداها به یک شکل رفتار نمیکند.
صدای صحبت کردن و تلویزیون ابتدا در هوا ایجاد شده و از مسیرهای مختلف خود را به فضای شما رسانده است. در مقابل، وقتی چیزی روی کف طبقه بالا میافتد یا کسی روی آن راه میرود، ضربه مستقیماً به سطح کف وارد میشود و میتواند باعث ایجاد ارتعاش در ساختار ساختمان شود.
پس اگر بخواهیم برای هر دو مشکل دقیقاً یک راهحل داشته باشیم، احتمالاً از همان ابتدا مسیر را اشتباه رفتهایم.
این تفاوت شاید در زندگی روزمره چندان به چشم نیاید، اما وقتی قرار است برای یک ساختمان عایقکاری صوتی انجام دهیم، اهمیت زیادی پیدا میکند.
چون قبل از انتخاب عایق باید بدانیم دقیقاً با چه نوع صدایی و با چه مسیر انتقالی روبهرو هستیم.
در مهندسی ساختمان، این صداها معمولاً در دو گروه اصلی بررسی میشوند:
صدای هوابرد و صدای کوبهای.
شناخت تفاوت این دو، اولین قدم برای انتخاب راهکار مناسب عایقکاری است.
برای اینکه بفهمیم چرا یک صدا از یک واحد به واحد دیگر میرسد، لازم نیست وارد فرمولهای پیچیده شویم. تقریباً هر مشکل صوتی در ساختمان را میتوان با سه سؤال ساده بررسی کرد:
صدا از کجا ایجاد شده؟ از چه مسیری حرکت میکند؟ و در کجا شنیده میشود؟
مثلاً وقتی کسی در واحد کناری صحبت میکند، منبع صدا داخل همان واحد است. ارتعاشات صوتی در هوا ایجاد میشوند و میتوانند از طریق دیوار مشترک، سقف، کف، درزها و سایر مسیرهای ساختمان به واحد مجاور برسند.
اما وقتی فردی در طبقه بالا روی زمین راه میرود، داستان متفاوت است. این بار ضربه مستقیماً به کف وارد میشود و بخشی از انرژی آن میتواند به لایههای کف و سازه منتقل شود.
پس میتوان مسیر انتقال را به شکل ساده اینطور دید:
منبع صدا → مسیر انتقال → فضای دریافت
نکته مهم این است که مسیر انتقال همیشه همان چیزی نیست که با چشم میبینیم.
ممکن است تصور کنیم اگر دیوار را عایق کنیم، مشکل حل میشود؛ در حالی که صدا از سقف، کف، ستون، تأسیسات یا حتی یک درز کوچک مسیر دیگری برای عبور پیدا کرده باشد.
به همین دلیل در عایقکاری ساختمان، پیدا کردن مسیر انتقال صدا به اندازه انتخاب خود عایق اهمیت دارد.
حالا میتوانیم دو حالت اصلی را جداگانه بررسی کنیم: صدایی که از طریق هوا منتقل میشود و صدایی که در اثر ضربه و ارتعاش در ساختار ساختمان ایجاد میشود.
فرض کنید در اتاق خودتان نشستهاید و از واحد کناری صدای صحبت کردن، خنده یا روشن بودن تلویزیون را میشنوید. کسی در اتاق شما ضربهای به دیوار نزده، اما صدا به شما رسیده است.
این صدا ابتدا در فضای واحد کناری در هوا ایجاد شده و بعد از طریق اجزای ساختمان و مسیرهای مختلف خود را به فضای شما رسانده است. به این نوع صدا در ساختمان صدای هوابرد گفته میشود؛ یعنی صدایی که منبع آن ابتدا باعث ارتعاش هوا میشود و سپس این انرژی صوتی از طریق هوا و اجزای ساختمان به فضای دیگری منتقل میشود.
در اینجا هدف عایقکاری این است که انتقال انرژی صوتی از یک فضا به فضای دیگر دشوارتر شود.
به همین دلیل، در کنترل صدای هوابرد معمولاً عواملی مانند ساختار و جرم دیوار، ایجاد لایههای جداشده، استفاده صحیح از لایههای جاذب و مهمتر از همه جلوگیری از درزها و مسیرهای مستقیم انتقال صدا اهمیت پیدا میکنند.
این نکته مهم است که هر عایق صوتی الزاماً برای هر نوع صدای هوابرد و هر ساختار دیواری مناسب نیست. عملکرد نهایی به ترکیب لایهها و نحوه اجرای آنها وابسته است.
صدای افتادن یک وسیله روی زمین یا صدای قدم زدن، دویدن، کشیدن صندلی روی زمین یا جابهجا کردن بعضی وسایل را در نظر بگیرید.چیزی که در واحد پایین میشنوید فقط صدای خود آن وسیله نیست؛ بخشی از انرژی ضربه وارد کف شده و در ساختار ساختمان پخش میشود.
به این نوع صدا صدای کوبهای گفته میشود؛ یعنی صدایی که در اثر ضربه یا تماس مکانیکی با کف یا یکی از اجزای ساختمان ایجاد میشود و میتواند از طریق ساختار ساختمان به فضاهای دیگر منتقل شود.
شاید افتادن یک شی روی زمین مسئله مهمی نباشد و صدای آزار دهنده ای برای افراد داخل همان واحد مسکونی ایجاد نکند اما به واسطه ساختار سازه های بتنی و مواد خشک و سختی که در پروژه ها استفاده میشود باعث میشود این صدای آروم در طول مسیر تشدید شود و در طبقه پایین صدای ناهنجاری ایجاد کند که باعث استرس و وحشت ساکنین آن طبقه شود.
در صدای هوابرد، منبع صدا ابتدا هوا را به ارتعاش درمیآورد و صدا از طریق هوا و اجزای ساختمان منتقل میشود. اما در صدای کوبهای، خودِ ضربه مستقیماً به یک سطح یا ساختار ساختمان وارد میشود.
وقتی مشکل از ضربه و ارتعاش باشد، عایقی که انتخاب میکنیم باید بتواند انرژی ضربه را قبل از انتقال به سازه کنترل کند.
به زبان ساده، قرار نیست فقط صدای ایجادشده را جذب کنیم؛ باید تا حد امکان اجازه ندهیم ضربه مستقیماً وارد کف و ساختار ساختمان شود.به همین دلیل، عایق مورد استفاده در کف و سیستمهای کف شناور باید چند ویژگی مهم داشته باشد:
عایق باید بتواند در برابر ضربه و فشار تغییر شکل کنترلشده داشته باشد و بخشی از انرژی واردشده را مستهلک کند.
کف ساختمان دائماً تحت وزن افراد، وسایل و لایههای کف قرار دارد. بنابراین عایق نباید صرفاً در شرایط آزمایشگاهی عملکرد خوبی داشته باشد؛ باید بتواند در شرایط بارگذاری نیز ویژگیهای خود را حفظ کند.
اگر عایق در اثر فشار دائمی بیش از حد فشرده شود و خاصیت ارتجاعی خود را از دست بدهد، عملکرد سیستم کف شناور نیز میتواند کاهش پیدا کند.
در کف شناور، وجود درز، پارگی یا اتصال سخت در نقاط مختلف میتواند مسیر انتقال ارتعاش ایجاد کند. بنابراین خود عایق و نحوه قرارگیری آن در سیستم اهمیت زیادی دارد.
در نتیجه، برای صدای کوبهای نمیتوان صرفاً گفت «هرچه عایق نرمتر یا ضخیمتر باشد بهتر است.» نوع ماده، دانسیته، ضخامت، رفتار آن تحت بار و ساختار کامل کف باید در کنار یکدیگر بررسی شوند.
عایق های لاستیکی , فومی و گرانولی در سیستم های کوبه ای مناسب تر هستند
در صدای هوابرد، مسئله کمی متفاوت است.اینجا هدف اصلی این نیست که ضربه را از کف جدا کنیم؛ بلکه باید انتقال انرژی صوتی از یک فضا به فضای دیگر دشوارتر شود.
به همین دلیل، در عایقکاری صدای هوابرد معمولاً فقط خود عایق تعیینکننده نیست و ساختار کامل دیوار یا سقف اهمیت زیادی پیدا میکند.یک راهکار مناسب میتواند شامل ترکیبی از این موارد باشد:
پشم سنگ، پشم شیشه، فومهای تخصصی و برخی عایقهای الاستومری یا گرانولی میتوانند هدف پروژه مورد استفاده قرار بگیرند
در کاهش صدای کوبه ای: تمرکز اصلی روی کنترل ضربه، ارتعاش و جداسازی کف از سازه است.
در صدای هوابرد: تمرکز اصلی روی کاهش عبور انرژی صوتی از یک فضا به فضای دیگر و طراحی صحیح ساختار جداره است.
حالا که تفاوت صدای کوبهای و هوابرد را میدانیم، میتوانیم یک سؤال کاربردیتر را بررسی کنیم:
اگر قرار باشد ساختمان را عایقکاری کنیم، کدام نوع عایق و در چه مرحلهای بیشتر به کار میآید؟
پاسخ برای همه عایقها یکسان نیست. بعضی راهکارها زمانی بهترین نتیجه را دارند که از ابتدای پروژه در ساختار ساختمان پیشبینی شوند و بعضی دیگر در زمان بازسازی نیز قابل اجرا هستند.
پشم سنگ و پشم شیشه بیشتر در ساختارهای دیوار، سقف های کاذب و جدارههایی استفاده میشوند که هدف آنها کاهش صدای هوابرد است.
در زمان اجرای پروژه:
شرایط بسیار مناسبی برای استفاده از این عایقها وجود دارد، چون میتوان آنها را از ابتدا داخل ساختار دیوار یا سقف قرار داد و سیستم صوتی ساختمان را همزمان با اجرای جداره طراحی کرد.
در بازسازی:
در صورت ایجاد یا اصلاح ساختار دیوار و سقف کاذب نیز میتوان از آنها استفاده کرد؛ اما اگر قرار باشد بدون تغییر جداره موجود فقط یک لایه عایق اضافه شود، محدودیت بیشتری خواهیم داشت.
از اونجایی که پشم سنگ و شیشه در برابر فشار مقاومت ندارند برای عایق کوبه ای مناسب نیستند.
فومها گروه بسیار گستردهای هستند و عملکرد آنها به نوع ماده، دانسیته، ضخامت و ساختار محصول وابسته است. برخی فومها در ساختار دیوار یا سقف کاربرد دارند و برخی محصولات نیز به عنوان لایه زیر کف مورد استفاده قرار میگیرند.
در زمان اجرای پروژه:
امکان قرار دادن فوم در ساختار اولیه ساختمان وجود دارد و در برخی سیستمها میتواند بخشی از لایههای کف یا جداره باشد.
در بازسازی:
برخی فومها به دلیل ضخامت کم و اجرای نسبتاً ساده، برای پروژههای بازسازی گزینه قابل بررسی هستند؛ بهخصوص زمانی که محدودیت فضا وجود دارد.
چون تنوع فوم ها بالا هست باید متناسب با ظرفیت ونیاز پروژه دنبال فوم آکوستیک مناسب بود
این گروه بیشتر به دلیل خاصیت ارتجاعی خود در کنترل ارتعاش و ضربه مورد توجه قرار میگیرند و بسته به نوع محصول میتوانند در ساختار کف یا برخی اجزای ساختمانی استفاده شوند.
در زمان اجرای پروژه:
امکان طراحی سیستم کف با استفاده از این محصولات وجود دارد و میتوان ساختار عایقکاری را از ابتدا متناسب با کف نهایی ساختمان در نظر گرفت.
در بازسازی:
در بعضی پروژهها نیز قابل استفادهاند، اما ضخامت نهایی کف، شرایط موجود و امکان ایجاد لایه جدید باید بررسی شود.
عایق های الاستومری برای تاسیسات نیز کاربرد بسیار بالای دارد
عایقهای گرانولی به دلیل ساختار ارتجاعی و امکان تولید در ضخامتها و دانسیتههای مختلف، بهخصوص در سیستمهای کف و کنترل صدای کوبهای مورد توجه قرار میگیرند.
در زمان اجرای پروژه:
این مرحله بهترین فرصت برای طراحی یک سیستم کامل کف شناور است. عایق میتواند از ابتدا در ساختار کف پیشبینی شود و جزئیاتی مانند ارتفاع کف، لایههای رویی و عایق پیرامونی نیز همزمان با آن در نظر گرفته شوند.
در بازسازی:
عایقهای گرانولی نیز میتوانند مورد استفاده قرار گیرند، بهخصوص زمانی که هدف کاهش صدای کوبهای موجود و اجرای یک لایه جدید در کف باشد. البته در این حالت ارتفاع قابل استفاده و ساختار فعلی کف باید بررسی شود.
عایق های گرانولی به عنوان یک سیستم کف سازی شناور بهترین گزینه برای کنترل صدای کوبه ای خواهد بود
تا اینجا چند راهکار مختلف را دیدیم.
اما اگر منبع اصلی مشکل، ضربهای باشد که مستقیماً به کف وارد میشود، یک سؤال منطقی مطرح میشود: چرا به جای اینکه صدا را بعد از انتقال کنترل کنیم، مسیر انتقال آن را از همان نقطه شروع قطع نکنیم؟
اینجاست که مفهوم کف شناور اهمیت پیدا میکند.
عایق های گرانولی سایلنتا علاوه بر خواص خود گرانول به واسطه دانش مواد و تولیدات دانش بنیان مجموعه سعی کرده تا محصولی کاربردی در عایق کاری صوتی پروژه های ساختمانی ارائه کند.
عایق های ساینتا دارای تایید یه و استاندارهای مقررات ملی ساختمان هست
در میان محصولات سایلنتا، ECO را میتوان بهعنوان یکی از گزینههای مناسب برای عایقکاری کف و کنترل صدای کوبهای در سیستمهای کف شناور بررسی کرد.
یکی از مزیتهای مهم استفاده از محصول رولشده در کف، امکان ایجاد یک لایه پیوسته در سطح پروژه است. این موضوع در کنار اجرای صحیح، کمک میکند لایه عایق در مسیر انتقال ضربه و ارتعاش نقش مشخصی داشته باشد.
البته عملکرد واقعی هر سیستم باید بر اساس مشخصات محصول، ضخامت انتخابشده، ساختار کف و دیتیل اجرایی پروژه بررسی شود.
عایق های صوتی ساختمانی سری ECO در چهار ضخامت 6, 8, 10 و 12 میلی متری تولید میشوند
مدل PRO ساختار متراکمتر و دانسیته بالاتری نسبت به ECO دارد و به همین دلیل برای شرایطی طراحی شده که علاوه بر عملکرد صوتی، محدودیت فضا و ضخامت نیز اهمیت پیدا میکند.
این ویژگی باعث میشود PRO در بعضی کاربردها بتواند با ضخامت کمتر، یک لایه متراکم و مقاومتر در اختیار پروژه قرار دهد.
به همین دلیل میتوان PRO را در دو کاربرد مهم مورد بررسی قرار داد:
اول؛ کنترل صدای کوبهای در شرایطی که محدودیت ضخامت وجود دارد.
دوم؛ عایقکاری دیوارها و کنترل صدا در فضاهایی که ضخامت محدود است.
برای ارزیابی عملکرد یک عایق صوتی، عدد آزمایشگاهی بهتنهایی کافی نیست؛ باید بدانیم این عدد در چه شرایطی به دست آمده و چه چیزی را اندازهگیری میکند.
در آزمایشهای انجامشده روی عایق گرانولی، عملکرد محصول در برابر صدای کوبه ای و صدای هوابرد و عایق حرارتی مورد بررسی قرار گرفته است. ساختار آزمایش شامل یک دال بتنی، لایه عایق و لایه بتنی روی آن بوده و کاهش صدای ضربهای سیستم اندازهگیری شده است.
دانسیته : 650 kg/m³ (قابل تولید در چگالیهای سفارشی)
کاهش صدای از 13dB تا 26dB (بسته به ضخامت عایق)
از 40- تا 120+ درجه | ضریب حرارتی λ ≈ 0.075 و مقاومت 0.62
بیش از 90٪ صوت NRC: 0.15–0.40
در صورت نیاز، نتایج آزمایشگاهی و مشخصات فنی محصولات نیز برای بررسی دقیقتر در اختیار کارفرما و تیم فنی پروژه قرار میگیرد.
صدای هوابرد در ابتدا از طریق هوا ایجاد و منتقل میشود؛ مانند صدای صحبت کردن، تلویزیون و موسیقی. صدای کوبه ای در اثر ضربه یا تماس مستقیم با اجزای ساختمان ایجاد میشود؛ مانند راه رفتن، افتادن اشیا و کشیدن صندلی روی کف.
صدای قدم زدن معمولاً در گروه صداهای کوبه ای قرار میگیرد. برای کنترل آن باید مسیر انتقال ضربه و ارتعاش از کف به سازه کاهش پیدا کند. استفاده از لایه ارتجاعی و اجرای صحیح کف شناور از راهکارهای مهم در این زمینه است.
صدای صحبت کردن معمولاً صدای هوابرد است. در این حالت باید ساختار دیوار یا جداره و مسیرهای انتقال صدا بررسی شود و بر اساس شرایط پروژه از ترکیبی از جرم، جداسازی، لایههای جاذب و درزبندی مناسب استفاده شود.
ممکن است یک محصول در هر دو نوع ساختار کاربرد داشته باشد، اما این به معنی یکسان بودن عملکرد آن در هر دو کاربرد نیست. نوع صدا، محل نصب عایق و ساختار نهایی ساختمان تعیین میکند که یک محصول تا چه اندازه مناسب باشد.
کف شناور اساساً یکی از راهکارهای مهم برای کاهش انتقال ضربه و ارتعاش از کف است و به همین دلیل در کنترل صدای کوبه ای اهمیت زیادی دارد. جزئیات ساختار کف شناور باید متناسب با شرایط پروژه طراحی و اجرا شود.
بله. در ساختمانهای موجود نیز میتوان با ایجاد لایههای جدید در کف و استفاده از سیستمهای مناسب عایقکاری، انتقال صدای کوبه ای را کاهش داد. البته محدودیتهایی مانند ارتفاع کف، وضعیت کف موجود و امکان اجرای لایه جدید باید قبل از انتخاب راهکار بررسی شوند.
عایقهای گرانولی سایلنتا با توجه به مدل و ساختار اجرایی میتوانند در کاربردهای مختلف صوتی مورد استفاده قرار بگیرند. در کف و سیستمهای کف شناور، یکی از کاربردهای اصلی آنها کنترل صدای کوبه ای و کاهش انتقال ارتعاش است. مدلهای مختلف محصول نیز بر اساس ویژگیهای فنی و شرایط پروژه قابل بررسی هستند.
خیر. عملکرد صوتی فقط به جنس عایق وابسته نیست. ساختار کامل کف یا دیوار، نحوه اتصال لایهها، وجود درزها، ضخامت و شرایط اجرای سیستم همگی میتوانند روی نتیجه نهایی تأثیر داشته باشند.
صدای هوابرد و صدای کوبهای اگرچه هر دو میتوانند آسایش ساکنین ساختمان را مختل کنند، اما مسیر ایجاد و انتقال آنها یکسان نیست.
صدای صحبت کردن، تلویزیون و موسیقی معمولاً از نوع هوابرد هستند و برای کنترل آنها باید روی ساختار دیوار، سقف و مسیرهای انتقال صدا تمرکز کرد.
در مقابل، صدای قدم زدن، افتادن اشیا و کشیده شدن وسایل روی کف در دسته صدای کوبهای قرار میگیرند و برای کنترل آنها باید انتقال ضربه و ارتعاش از کف به سازه کاهش پیدا کند.
بنابراین انتخاب عایق باید بعد از تشخیص نوع صدا و مسیر انتقال آن انجام شود، نه صرفاً بر اساس نام یا ضخامت یک محصول.
در پروژههای ساختمانی، بازسازی و اجرای سیستمهای کف و دیوار میتوان از راهکارها و عایقهای مختلف استفاده کرد. عایقهای گرانولی سایلنتا نیز بسته به ساختار پروژه، یکی از گزینههای قابل بررسی برای کاربردهای صوتی، بهویژه کنترل صدای کوبهای در کف و سیستمهای کف شناور هستند.
اگر برای پروژه خود در انتخاب عایق، ساختار اجرایی یا بررسی نتایج آزمایشگاهی نیاز به مشاوره دارید، میتوانید با کارشناسان سایلنتا در ارتباط باشید تا راهکار متناسب با شرایط پروژه بررسی شود.
کف سازی اپوکسی پارکینگ اپوکسی فقط یک لایه رنگی نیست؛ بخشی از یک سیستم مقاوم
کف سازی پارکینگ چیست کف پارکینگ علاوه بر زیبای باعث آرامش ساختمان نیز خواهد شد
مبحث ۱۸ مقررات ملی ساختمان استاندارد طراحی و اجرای عایق صوتی ساختمان آسایش صوتی یکی
فوم EVA یا عایق گرانولی ؟!! مقایسه دو عایق منعطف برای کنترل صدا و ارتعاش
